Kołysanka z Brzózy

POSŁUCHAJ 

 

dzieci cały dzień biegały
i już pora żeby spały
a a a idźmy wszyscy spać

nocka kołysankę lula
chce do snu dzieci utulać
a a a Natalko idź spać



śpiewa wesoła Natala
dziś wcale nie będę spała
a a a Wiktorku idź spać



Wiktorek piosenkę nuci
że iść spać jeszcze nie musi
a a a Julianku idź spać



Julianek spać wcale nie chce
bo pieska chce głaskać jeszcze
a a a Malwinko idź spać



a Malwinka wcale nie śpi
chce się dalej bawić z dziećmi
a a a Kubusiu idź spać



Kubuś mówi spać nie muszę
ale tuli już podusię
a a a Filipku idź spać



Filip chciał się bawić dłużej
ale oczka już przymrużył
a a a Oliwier idź spać



Oliwierek się przeciąga
lecz do spania się ociąga
a a a Szymusiu idź spać



a Szymonek nic nie śpiewa
bo szeroko zaczął ziewać
a a a idźmy wszyscy spać

nocka kołysankę lula
chce do snu dzieci utulać
a a a idźmy wszyscy spać



Słowa: Agnieszka Szeptalin
Melodia: Katarzyna Chodoń
Ilustracje: Katarzyna Chodoń

Wojtusiowe Opowieści Introdukcja

Dawno, dawno temu nagrałyśmy bardzo popularną kołysankę na gitarę i jeden głos. Potem powstała mała ilustracja, a teraz czas ją ożywić. Wszak bajka się dzieje!
Miłego słuchania!

Ruda Wigilia

Ruda Wigilia

- czyli przygotowania do

Świąt Bożego Narodzenia

POSŁUCHAJ 

Mroźny poranek

Obudził Wiewiórkę,

Gdy nosek wystawiła

Przez swej dziupli dziurkę.

Zima była sroga

I dzień jeszcze krótki,

Wzięła się do pracy

I wymiotła wiórki.

Na półkach orzechy

Wnet poukładała,

Bo była z niej, przyznam,

Pedantka niemała.

Potem bardzo prędko

Pobiegła do lasu,

By przynieść jodełkę

Do domu zawczasu.

Wszak dziś Wigilia

I jak Pismo niesie,

Narodził się Pan Jezus-

Pana Boga dziecię.

Więc jak zapisano

W dawnych jadłospisach,

Aż dwanaście potraw

Parować ma w misach:

Postny barszcz czerwony

Z fasolą, uszkami,

Pieróg, soczewica,

Kluski z bakaliami,

Słodka kutia z makiem,

Suszu cały dzbanek,

Ryba także będzie,

Bo to główne danie.

Ciastko i piernik

Wieczorek osłodzi

Choć najważniejszy przecież

Jest opłatek w miodzie.

Minął pracowicie

Dzień wiewiórczy cały,

Trud w przygotowania

Włożyła niemały.

I zaszło wnet słonko,

A noc ciemnym płaszczem

Świat nakryła cicho

Czekając, czy zaśnie.

Nie śpi nikt, bo w myślach

Wspaniała nowina,

Sprzed lat dwóch tysięcy

Szopkę czas wspominać.

Przed nią pasterze

Wraz z Aniołów rzeszą

Śpiewali jak z Narodzin

Jezusa się cieszą!

Tak i dziś wieczorem,

W pamiątkę Narodzin,

W nocy na Pasterkę

Każdy dziarsko chodzi.

Wiewiórka dań parę

Zajada przy świeczce -

Jeszcze do północy

Chwil będzie troszeczkę.

A naraz pod drzewem,

Słyszy czyjeś kroki

I głosy anielskie

rozjaśniają mroki,

Śpiewają dzieci

Kobiety i chłopy -

Jezuskowi zdążają

Dać pokłon u szopy.

Więc wybiega z dziupli

Wiewióreczka ruda -

Pędzi by zobaczyć,

Jak się dzieją cuda!

Zobaczył ją Jasiek

I krzyczy do mamy:

Zobacz, ta wiewiórka

Chce chyba iść z nami!

Ach- Weź ją Jasieńku.

Weź na swoje ramię,

Może nam coś powie,

Gdy północ nastanie?

Tak wesoło szli

Przez bialuśkie pola,

Śpiewając Jezuskowi:

Gloria, Gloria, Gloria!

I nie było trzeba

Do szczęścia nic więcej

Kiedy szli a każdy

Trzymał się za ręce

Mamusie szły z dziećmi,

Mężowie z żonami.

Prowadzeni gwiazdą,

Tak jak przed wiekami

Pastuszkowie z bydłem

Kozą, owieczkami,

Za nimi trzech Królów

A wszyscy z darami.

Tak szli do szopki,

Dawnej, betlejemskiej

I taki jest też finał

Tej bajki dziecięcej.

Żeby podczas Świąt 

Bożego Narodzenia,

Dzieci pamiętały

By złożyć życzenia:

Mamie, Tatusiowi

Babci i Dziadkowi,

Za opiekę, troskę,

Żeby byli zdrowi.

Również bohaterka

Naszej opowiastki,

Niech się nikt nie dziwi,

Równo o dwunastej

Piskliwym głosem

Nagle przemówiła

I każdemu z osobna

Zdrowych Świąt życzyła!

Tekst: Katarzyna Chodoń, Agnieszka Szeptalin

Ilustracje: Katarzyna Chodoń